4   جزم   เเบ่งออกเป็น 2  ประเภท  คือ  السكون ,  حذف النون

 -  السكون  เเบ่งออกเป็น 1 ประเภท 

• الفعل مضارع الصحيح الاخر  เช่น

-  حذف النون  เเบ่งออกเป็น 2 ประเภท 

• الامثلةالخمسة  เช่น

• الفعل معتل الاخر  เช่น   
  
  

3 جر   เเบ่งออกเป็น 3 ประเภท คือ  فتحة  ,  الياء ,  الكسرة 
   - الكسرة  เเบ่งออกเป็น  3 ประเภท

• الاسم مفرد   คือ  คำนามที่ชี้ถึง 1         เช่น : 

• جمع التكسير  การเปลี่ยนรูปของ มุฟรอด คือการอ่านร่อเฟาะด้วยดอมมะห์ อ่านน่าซอฟด้วยฟัตฮะห์อ่านญารด้วยกัซเราะห์ เช่นเดียวกันกับ อิเซ็มมุฟรอด  เช่น :    

• جمع الموءنث السالم  คือ ชี้ถึงเพศหญิง มากว่าสองคนขึ้นไป  เช่น

 -الياء  เเบ่งออกเป็น 3 ประเภท

• السماءالخمسة คือ คำนามทั้ง 5 ประเภท มีดังนี้ اب   واخ   وحم   وفو  وذومال  เช่น

• المثني คือ คำที่ชี้ถึงสอง   เช่น :

• جمع المسكرالسالم   คือ ชี้ถึงเพศชายมากกว่าสองคนขึ้นไป  เช่น 

    - فتحة  เเบ่งออกเป็น  1 ประเภท

• اسم الذي لا ينصرف  คือ  คำนามซึ่งที่ไม่ปรากฎเครื่องหมายของน่าซอฟ เช่น

2  نصب  เเบ่งออกเป็น  5  ประเภท   فتحة  ,  الكسرة  ,  الالف , الياء ,  حذف النون
   -  فتحة  เเบ่งออกเป็น  3 ประเภท

• الاسم مفرد   คือ  คำนามที่ชี้ถึง 1         เช่น : 

• جمع التكسير  การเปลี่ยนรูปของ มุฟรอด คือการอ่านร่อเฟาะด้วยดอมมะห์ อ่านน่าซอฟด้วยฟัตฮะห์อ่านญารด้วยกัซเราะห์ เช่นเดียวกันกับ อิเซ็มมุฟรอด  เช่น :    

• فعل مضارع اذادخل عليهاتواصب   เช่น

   -  الكسرة  เเบ่งออกเป็น 1 ประเภท

•  جمع الموءنث السالم  คือ ชี้ถึงเพศหญิงมากกว่าสองคนขึ้นไป  เช่น 

 








 - الالف เเบ่งออกเป็น 1 ประเภท

• السماءالخمسة คือ คำนามทั้ง 5 ประเภท มีดังนี้ اب   واخ   وحم   وفو  وذومال  เช่น

    -  الياء   เเบ่งออกเป็น 2 ประเภท

•  مثني คำนามชี้ถึงสอง เช่น

• جمع المسكرالسالم   คือ ชี้ถึงเพศชายมากกว่าสองคนขึ้นไป  เช่น

    -  حذف النون เเบ่งออกเป็น 1 ประเภท

• الفعل مضارع اذااتصل   คือ กิริยาที่ไม่มีอะไรมาติดต่อ  เช่น

ตัวอย่าง

ตัวอย่าง : 

1 الصمة  เป็นเครื่องหมายของการ رفع เช่น قام زيدٌ    คำว่า زيد ตกอยู่ในตำแหน่ง رفع (เนื่องจากเป็น فاعل)

           ดังนั้น จึงต้องอ่านด้วยการ رفع ซึ่งเครื่องหมายของการ رفع ได้แก่ ฎอมมะห์

ถามว่าทำไมต้องเป็น ฎอมมะห์ เพราะ เครื่องหมายการ رفع มี ฎอมมะห์ , วาว , อาลิฟ, นูน

เหตผลก็คือ คำแต่ละคำ จาก اسم และ فعل ที่ถูก رفع จะมีเครื่องหมาย ประจำตัวของมัน เวลาถูก رفع เช่น زيد เป็น مفرد مذكر ( คำนามเอกพจน เพศชาย ) เวลา رفع จะแสดงด้วย   เครื่องหมาย

ฎอมมะห์

( ต่อไปจะชี้แจงรายละเอียดเรื่องนี้ตามลำดับ )

فَأَمَّا اَلضَّمَّةُ: فَتَكُونُ عَلَامَةً لِلرَّفْعِ فِي أَرْبَعَةِ مَوَاضِعَ : فِي اَلِاسْمِ اَلْمُفْرَدِ ،  وَجَمْعِ اَلتَّكْسِيرِ

 ، وَجَمْعِ اَلْمُؤَنَّثِ اَلسَّالِمِ،    وَالْفِعْلِ اَلْمُضَارِعِ اَلَّذِي لَمْ يَتَّصِلْ بِآخِرِهِ شَيْءٌ.

        ดังนั้น สระดอมมะฮ์นั้น มันเป็นเครื่องหมายบ่งบอกถึงการรอเฟาะที่ 4 สถานที่ คือ ใน..
1- อิเซมมุฟรัด (คำนามเอกพจน์) 

 เช่น    

2 - ญัมอ์ตักซีร หรือเรียกกันว่า ญาเมาะตักซีร (คำนามพหูพจน์แผลงรูป)

  เช่น   

3 - ญัมอ์มุอันนัษสาลิม หรือเรียกกันว่า ญาเมาะมุอันนัษสาลิม(คำนามพหูพจน์เพศหญิงแท้)

 เช่น   

4 - ฟิแอลมุฎอเรียะ (คำกริยาปัจุบันกาลหรืออนาคตกาล) ที่ไม่มีสิ่งใดมาติดที่ท้ายคำของมัน

เช่น

وأما الواو فتكون علامة للرفع في موضعين : في جمع المذكر السالم وفي الأسماء الخمسة           ، وهي : أبوك وأخوك وحموك وفوك وذو 

2) อักษรวาว  เป็นเครื่องหมาย รอฟอฺ ใช้ได้ 2 แห่งคือ

2.1- جمع المدكرالسالم คำนามที่ชี้มากกว่าสอง (พหูพจน์เพศชาย ) ที่ไม่ทำให้รูปของเอกพจน์เปลี่ยนแปลงไป  เช่น 

2.2- คำนามทั้ง5 (الأسماءالخمسة) คือ  
أبوك บิดาของท่าน
أخوك พี่น้องของท่าน
حموك ญาติฝ่ายสามีของเธอ
فوك ปากของท่าน
دومال ผู้ที่มีทรัพย์

เช่น  

3) อักษรอลีฟ เป็นเครื่องหมาย รอฟอฺ ใช้ได้ 1 แห่งคือ
ألاسم المثني คำนามที่ชี้สอง (ทวิพจน์ )

เช่น

4) อักษรนูน เป็นเครื่องหมาย รอฟอฺ ใช้ได้ 1 แห่งคือ
คำกริยาทั้ง5 (الأفعال الخمسة ) คือ คำกริยา مضارع ที่อักษรท้ายของมันติดต่อกับอลีฟที่ชี้สอง (ألف الاثنين ) วาวที่ชี้หลายคน (واوالجماعة ) ยาอฺที่โต้ตอบกับเพศหญิงหนึ่งคน (ياءالمخاطبة )

เช่น

ไวยกรณ์อาหรับ

بَابُ مَعْرِفَةِ عَلَامَاتِ اَلْإِعْرَابِ 

  ก่อนอื่น ก็อยากให้นักศึกษาไวยากรณ์อาหรับทุกท่านรับทราบเสียก่อนว่า  ไวยาการณ์อาหรับ (اَلنَّحْوُ)  มิใช่เป็นวิชาที่มีเป้าหมายหลักเพื่อเน้นสอนการ “แปล”ภาษาอาหรับให้ถูกต้อง 

แต่เป็นวิชาที่สอนให้ผู้เรียน สามารถ “อ่าน” สระที่พยัญชนะตัวสุดท้ายของคำแต่ละคำในประโยค ได้ถูกต้องตามหลักไวยากรณ์อาหรับ

ส่วนเรื่องการแปล จะต้องอาศัยการจดจำคำศัพท์  ตลอดจนลักษณะการแปรรูปของคำศัพท์ต่างๆอันเป็นวิชาเทคนิคเฉพาะด้านอีกต่างหาก

เรื่อง “การอ่าน” สระภาษาอาหรับให้ถูกต้อง กับ “การแปล” ภาษาอาหรับ  จึงไม่จำเป็นจะต้องสัมพันธ์กันเสมอไป 

لِلرَّفْعِ أَرْبَعُ عَلَامَاتٍ: الضَّمَّةُ ، وَالوَاوُ، وَالْأَلِفُ، وَالنُّونُ 

لِلرَّفْعِ (لِ )สำหรับ/ให้แก่, (الرَّفْعِ)การรอเฟาะ (นั้น)
الْوَاوُ พยัญชนะวาว (و)
الْأَلِفُ พยัญชนะอลิฟ(ا)
النُّونُ พยัญชนะนูน(ن)